ადამიანების დიდი ხნის ოცნება, რომ სახლის რუტინულ საქმეებს ჰუმანოიდი რობოტები გადმოიბარებენ, საოცრად ახლოს არის რეალობასთან. ჩინურმა ტექნოლოგიურმა კომპანია GigaAI-მ მსოფლიოში პირველი კომერციული რობოტი-ასისტენტი დააანონსა. 100 საპილოტე მოდელი თანამშრომლების სახლებში უკვე ამ თვის ბოლოს გამოჩნდება, 2027 წლის პირველ ნახევარში კი ქალაქ უხანში მათი სრულიად უფასო, მასშტაბური ტესტირება დაიწყება.
GigaAI 2025 წელს დაარსდა და სარგებლობს როგორც Huawei-ის საინვესტიციო ფრთის, ისე ჩინეთის სახელმწიფო კვლევითი ცენტრების მხარდაჭერით. მათი ახალი ქმნილება, SeeLight S1, ქვეყანაში მიმდინარე დემოგრაფიულ კრიზისზე პასუხია.
ეს ორხელიანი, ბორბლებიანი მანქანა ნამდვილი საოჯახო დამხმარეა. სადემონსტრაციო ვიდეოებში ის ბოსტნეულს ჭრის, კვერცხს წვავს, სარეცხ მანქანას ტვირთავს, საწოლს ალაგებს და ფარდებსაც კი სწევს. მოწყობილობა სრულად ეყრდნობა „განსხეულებულ ხელოვნურ ინტელექტს“ (Embodied AI) – ციფრულ ტვინს, რომელიც გარემოს კითხულობს და ნაბიჯ-ნაბიჯ გაწერილი ინსტრუქციების გარეშე, დამოუკიდებლად იღებს გადაწყვეტილებებს.
უსაფრთხოებისთვის რობოტში სპეციალური სენსორებია ჩამონტაჟებული: ბავშვთან ან შინაურ ცხოველთან ოდნავი ფიზიკური კონტაქტისთანავე ის მომენტალურად იყინება. GigaAI-ს აღმასრულებელი დირექტორის, ჟუ ჟენგის თქმით, 2027 წლის ივნისში მაღაზიებში გამოსვლისას საცალო ფასი დაახლოებით 15,000 დოლარი იქნება.
ეკრანზე ყველაფერი მარტივი და შთამბეჭდავია, მაგრამ ხშირად კადრს მიღმა ვირტუალური რეალობის (VR) ჩაფხუტიანი ოპერატორი დგას. რობოტიკის დიზაინის კომპანია Zeroth-ის დამფუძნებელი, გუო რენჯიე განმარტავს, რომ სახლის გარემო არასტანდარტიზებულია და ყოველდღიურად იცვლება. ეს არ არის Roomba-ს მტვერსასრუტი, რომელიც ბრტყელ ზედაპირზე დაცოცავს. ჰუმანოიდს ურთულეს, მუდმივად ცვალებად 3D სივრცეში უწევს ნავიგაცია.
ამ მოსაზრებას იზიარებს დიზაინერი მარკ როლსტონიც. ის ეჭვობს, რომ ჰუმანოიდები ახლო მომავალში შეძლებენ სახლის საქმეების დამოუკიდებლად შესრულებას.
„შეიძლება 2026 წელს ისინი მართლაც ვიხილოთ ვიღაცის სახლში, მაგრამ სერიოზულს ვერაფერს გააკეთებენ. ეს უფრო მდიდარი ადამიანების გასართობი სათამაშო იქნება“, – აღნიშნავს როლსტონი.
ტექნოლოგიამ ჯერ ქარხნებში უნდა დაამტკიცოს თავისი უპირატესობა (რაც ჩინეთში უკვე აქტიურად ხდება), შემდეგ კი ისეთი ტესტი გაიაროს, როგორიც სუპერმარკეტია – ადგილი, სადაც მანქანა ადამიანებით სავსე, დინამიკურ გარემოში უნდა მოერგოს სიტუაციას.
ჩინეთის მთავრობასა და კერძო სექტორს უფრო ამბიციური გეგმები აქვთ. ისინი უკვე საგრძნობლად უსწრებენ ამერიკულ რობოტიკას და კვლევებში კოლოსალურ თანხებს დებენ.
რეალურ სახლში რობოტის ადაპტირებისთვის აუცილებელია სუფთა, სტრუქტურირებული მონაცემები. სწორედ ამიტომ, ჩინური კომპანია OneRobotics თავის H1 რობოტებს რეალურ სახლებში, მოხუცთა თავშესაფრებსა და სავაჭრო სივრცეებში აგზავნის, რათა ყოველდღიური რუტინის შესახებ მაქსიმალურად ზუსტი ინფორმაცია შეაგროვოს. სხვა ჩინური კომპანიები ჰუმანოიდებს სპორტულ არენებზეც კი ტესტავენ, რადგან იქ არსებული არაპროგნოზირებადი სიტუაციების ლაბორატორიულად გაყალბება შეუძლებელია.
ამერიკული კომპანიებიც ფეხს უწყობენ ბაზარს, თუმცა ოდნავ განსხვავებული სტრატეგიით. სან-ფრანცისკოში დაფუძნებულმა სტარტაპმა Gatsby-მ მომხმარებელს დასუფთავების მოთხოვნადი სერვისი შესთავაზა (Uber-ის მსგავსი პრინციპით): აპლიკაციით იძახებთ რობოტს და იხდით 150 დოლარს. მარტივ საქმეებს მანქანა თავად აკეთებს, რთულ დავალებებს კი დისტანციურად, ადამიანის ჩარევით ასრულებს. ჩინური კომპანიების ხედვა სხვაგვარია – მათ სრულად დამოუკიდებელი, ადამიანის მსგავსი მოქნილობის მქონე მანქანების შექმნა სურთ.
მიუხედავად სწრაფი პროგრესისა, რობოტი მსახურები ხვალვე არ გამოჩნდებიან ჩვენს სახლებში. ჰუმანოიდები ფიზიკურ რისკებთან არიან დაკავშირებულნი – თუნდაც 100-კილოგრამიანი მანქანის ადამიანის ფეხზე დაცემამ შეიძლება სერიოზული ტრავმა გამოიწვიოს. ექსპერტების აზრით, თავდაპირველად ისინი მკაცრად რეგულირებულ კომერციულ გარემოში, საწყობებსა და ქარხნებში იმუშავებენ, რათა უსაფრთხოების სტანდარტები სრულყოფილებამდე მივიდეს.
როცა ეს მანქანები ჩვენს მისაღებ ოთახებში შემოვლენ, ჭურჭლის რეცხვაზე მეტად ადამიანის ფსიქოლოგიურ კომფორტზე ზრუნვა მოუწევთ. დიზაინის მთავარი პრიორიტეტი სოციალური აღიარება უნდა იყოს: რობოტი, რომელიც ჩავლისას გამოგხედავთ და ამით მიგანიშნებთ, რომ დაგინახათ, გაცილებით მეტ ნდობას იწვევს.
Morgan Stanley-ის პროგნოზით, 2050 წლისთვის ჰუმანოიდი რობოტების ბაზარი 5 ტრილიონ დოლარს მიაღწევს. რობოტი, რომელიც ბოსტნეულს დაგიჭრით, ტანსაცმელს დაგიკეცავთ და საწოლს გაგიშლით, აუცილებლად მოვა. იქნება ეს 2027 თუ 2028 წელი, ერთი რამ ცხადია: როგორც ხელოვნურ ინტელექტთან დაკავშირებული ყველა სხვა მოვლენა, ესეც გაცილებით მალე მოხდება, ვიდრე წარმოგვიდგენია.
