ბოლო წლებში Disney-ის ანიმაციების ფანები სულ უფრო ხშირად საუბრობენ სტუდიის პერსონაჟების დიზაინში კრეატიულობის სტაგნაციაზე. ფილმების ლაივ-ექშენ რიმეიქებიდან დაწყებული, უახლესი ანიმაციის (Hexed) პერსონაჟების ირგვლივ ატეხილი კრიტიკით დამთავრებული, მაყურებელი ერთ მთავარ პრობლემაზე თანხმდება – მთავარი გმირები (განსაკუთრებით, ქალები) ე. წ. „ერთნაირი სახეების სინდრომით“ იტანჯებიან.
ეს ტერმინი აღწერს სიტუაციას, როდესაც სხვადასხვა პერსონაჟი ვიზუალურად თითქმის იდენტურია და ერთმანეთისგან მხოლოდ თმის, ტანსაცმლის ან კანის ფერით განსხვავდება. ეს პრობლემა ხშირია როგორც ვიდეოთამაშებში (მაგალითად, Overwatch, Tekken 8, Marvel Rivals), ისე ხელოვნების სხვა მიმართულებებში. ამის მიზეზი ხშირად არტისტის კუნთოვანი მეხსიერება, სილამაზის კონკრეტული სტანდარტები ან ერთი და იმავე საბაზისო 3D მოდელების გამოყენებაა.
ბრაზილიელი არტისტი Craftofreak ადასტურებს, რომ Disney ნამდვილად გახდა ამ სინდრომის მსხვერპლი. მისი დაკვირვებით:
-
იდენტური პროპორციები: თანამედროვე მთავარ პერსონაჟებს (Elsa ფილმიდან Frozen, Asha ფილმიდან Wish და Billie ანიმაციიდან Hexed) თითქმის ერთნაირი სახის ფორმები აქვთ – მრგვალი, აწეული თვალები და პატარა, აპრეხილი ცხვირი.
-
მრავალფეროვნება მხოლოდ ბოროტმოქმედებში: ამ სტანდარტიზებული ფორმებიდან გადახვევა ძირითადად მხოლოდ ბოროტმოქმედებსა ან მეორეხარისხოვან პერსონაჟებში გვხვდება.
-
გამონაკლისი: მთავარი გმირებიდან ამ ტენდენციის იშვიათი გამონაკლისი მხოლოდ მირაბელია (Encanto).
2D წარსული vs. 3D აწმყო
იუთუბერ SamDoesArts-ის კვლევის მიხედვით, Disney-ის პერსონაჟები ყოველთვის ასე ერთგვაროვნები არ ყოფილან. ე. წ. დისნეის რენესანსის ეპოქაში (1989-1999 წლები, 2D ანიმაციები: The Little Mermaid-დან Tarzan-მდე) მთავარი გმირების სახის ფორმებში ბევრად მეტი ვარიაცია იგრძნობოდა. მიუხედავად იმისა, რომ 2005 წლიდან სტუდია 3D CG ანიმაციაზე გადავიდა, ექსპერტები თანხმდებიან, რომ სახეების ერთგვაროვნება თავად 3D ტექნოლოგიის ბრალი არ არის, რადგან Disney-ის გმირები სხვა სტუდიების 3D პერსონაჟებთან შედარებითაც ბევრად ერთფეროვნად გამოიყურებიან.
საინტერესოა, რომ მაყურებლები იშვიათად აკრიტიკებენ Studio Ghibli-ის იმის გამო, რომ მათი პერსონაჟები სტილისტურად ჰგვანან ერთმანეთს. მაშ, რატომ არიან ფანები ასეთი კრიტიკულები დისნეის მიმართ?
ექსპერტების ვარაუდით, რეალური პრობლემა არა ვიზუალურ ესთეტიკაში, არამედ მიმზიდველობასა და ემოციურ კავშირშია. აუდიტორია ვეღარ უკავშირდება ახალ პერსონაჟებს, ვეღარ უთანაგრძნობენ მათ და აღარ აქვთ სურვილი, მათ ჰგავდნენ. სწორედ ამ ემოციური სიცარიელის გამო მაყურებელი მეტად კრიტიკული ხდება დეტალების მიმართ და უახლესი რელიზების ვიზუალურ დიზაინს უფრო მკაცრად აფასებს. ასეთი პრობლემის გამოსწორება კი მხოლოდ გრაფიკული ცვლილებებით უფრო რთული იქნება.
წყარო: Creative Bloq
