ბოლო პერიოდში ტექნოლოგიურმა კომპანიებმა უამრავი ისეთი პროგრამა წარმოადგინეს, რომლებიც მომხმარებლის მიერ შეყვანილ ტექსტს ხელოვნური ინტელექტის (AI) დახმარებით გამოსახულებად აქცევს. Midjourney-ის, DALL-E-სა და Stable Diffusion-ის მიერ გენერირებული სურათები – მათ შორის საოცრად რეალისტური, გამოგონილი შენობები – ინტერნეტსენსაციად იქცა. ამ ტენდენციამ ექსპერტებს შორის სერიოზული დისკუსია გამოიწვია იმის შესახებ, თუ როგორ შეცვლის მსგავსი ტექნოლოგიები არქიტექტურისა და დიზაინის მომავალს.
Stability AI-ის კრეატიული დირექტორი, ბილ კუსიკი, რომლის კომპანიამაც Stable Diffusion და DreamStudio შექმნა, მიიჩნევს, რომ ეს პროგრამები მომავლის შემოქმედებითობის ფუნდამენტს წარმოადგენს. მისი თქმით, დიზაინსა და არქიტექტურულ რენდერებში გაჩნდა ერთგვარი თამაშის ელემენტი და სიმსუბუქე, რაც აქამდე წარმოუდგენელი იყო.
ახალი ეპოქის ესკიზები
ენდრიუ კუდლესი, დიზაინერი Matys Design-იდან, ვარაუდობს, რომ ტექნოლოგია პროექტების საწყის ეტაპზე სრულიად ჩაანაცვლებს ტრადიციულ ესკიზებსა და იდეების გენერირების პროცესს.
არქიტექტურული ჩანახატების მსგავსად, AI-ის მიერ შექმნილი გამოსახულებები ხშირად ფერადი და სიურრეალისტურია. მართალია, ისინი ჯერ კიდევ ვერ გამოდგება დეტალურ სამოქმედო გეგმად, თუმცა მათი მთავარი დანიშნულება პროექტის ხედვის სწრაფად გადმოცემაა. ფანქრით ხატვისას დიზაინერები არ ფიქრობენ იმაზე, სვეტი ზუსტად თავის ადგილას არის თუ არა. მთავარია იდეის, ატმოსფეროსა და კონცეფციის დაჭერა.
ამ მოსაზრებას იზიარებს ინდოელი დიზაინერი მანას ბჰატიაც. ის Midjourney-ს ფუტურისტული ქალაქების კონცეპტუალური ხელოვნების შესაქმნელად იყენებს, სადაც ბუნება და ურთულესი სტრუქტურები ერთმანეთთან არის შერწყმული. ბჰატიას დაკვირვებით, ხელოვნურ ინტელექტს აქვს უზარმაზარი პოტენციალი, მინიმუმამდე დაიყვანოს იდეის გაჩენიდან მის ვიზუალიზაციამდე საჭირო დრო.
რუტინისგან გათავისუფლებული შემოქმედება
დიზაინერები თანხმდებიან, რომ პროგრამული უზრუნველყოფა საგრძნობლად შეცვლის არქიტექტურულ ბიუროებში მუშაობის სტილს. დღესდღეობით დამწყებ და ახალგაზრდა თანამშრომლებს ხშირად უწევთ კოლოსალური დროის დახარჯვა რენდერების შესაქმნელად ან ისეთი რუტინული ამოცანების შესასრულებლად, როგორიცაა ავტოსადგომებისა თუ სტანდარტული ოფისების ერთფეროვანი პატერნების გამრავლება.
ამ პროცესების ავტომატიზაცია ადამიანებს ტექნიკური სამუშაოსგან გაათავისუფლებს და მათ დროს უფრო ღირებულ, შემოქმედებით ეტაპებს დაუთმობს. ამასთან, ბილ კუსიკი ხაზს უსვამს AI-ის მაგიურ უნარს, ერთმანეთს შეუხამოს რადიკალურად განსხვავებული სტილები და დაეყრდნოს სხვადასხვა არქიტექტორის ხედვას სრულიად ახალი კონცეფციების მისაღებად.
მიუხედავად ამ შესაძლებლობებისა, გამოცდილი დიზაინერები ამშვიდებენ კოლეგებს – პროგრამები სულაც არ ნიშნავს პროფესიონალების ჩანაცვლებას.
„პროცესი ბუნებრივი გადარჩევასავით უმართავი სულაც არ არის. ეს ტექნოლოგია არაფრის ამოყირავებას არ აპირებს“, – აღნიშნავს კუდლესი.
საჭირო შედეგის მისაღებად მომხმარებელს სპეციფიკური ცოდნა და უნარები სჭირდება. ხშირად, საბოლოო ვერსიის შესარჩევად, დიზაინერებს ასობით ან ათასობით გენერირებული სურათის ხელით გადარჩევა და დამუშავება უწევთ. კუსიკი ამ პროცესს ჭადრაკს ადარებს: თამაშის წესების სწავლას ცოტა დრო სჭირდება, მაგრამ დაოსტატებას შეიძლება ათწლეულები დასჭირდეს.
სამგანზომილებიანი სამყაროს გამოწვევები
ტექსტიდან გამოსახულების გენერირების ტექნოლოგიამ უკვე შეაღწია ინტერიერის დიზაინსა და ინდუსტრიულ დიზაინშიც. თუმცა ამერიკელი ინდუსტრიული დიზაინერის, დენ ჰარდენის აზრით, აქ AI-ის შესაძლებლობები ჯერ კიდევ პრიმიტიულია.
ციფრული სივრცისგან განსხვავებით, ფიზიკური პროდუქტის დიზაინი ითვალისწინებს საგნის სამგანზომილებიან ბუნებას, მომხმარებელთან მის ურთიერთქმედებასა და გარემოს. ხელოვნურ ინტელექტს უჭირს იმ დინამიკური ნიუანსების აღქმა, რომლებიც ფიზიკურ სამყაროში არსებობს. ამასთან, მას აკლია „განსხეულებული შემეცნების“ უნარი – გააზრება იმისა, რომ ცოცხალი არსების ფიზიკური მდგომარეობა და გარემოსთან შეხება პირდაპირ მოქმედებს მის აზროვნებასა და დიზაინის აღქმაზე.
მიუხედავად ამისა, პროგრამული უზრუნველყოფის შემქმნელები უკვე აქტიურად მუშაობენ შემდეგ დიდ ნაბიჯზე: ტექსტიდან პირდაპირ 3D ვიზუალიზაციისა და ვიდეოების გენერირებაზე.
მიკერძოებულობა და კულტურული მოდელები
ტექნოლოგიის ერთ-ერთი ყველაზე მწვავე პრობლემა მიკერძოებულობაა. რადგან ნეირონული ქსელები უკვე არსებულ ფოტოებსა და ნამუშევრებზე სწავლობენ, ისინი ხშირად უპირატესობას ანიჭებენ კონკრეტულ, ზედმეტად რეპრეზენტაციულ არქიტექტურულ სტილებს.
სპეციალისტები შიშობენ, რომ თუ პროგრამებს სათანადო და მრავალფეროვან მონაცემებს არ მივაწვდით, მივიღებთ ერთგვარ ჩაკეტილ წრეს, სადაც ხელოვნური ინტელექტი მხოლოდ იმას გააუმჯობესებს, რასაც ყველაზე ხშირად ითხოვენ. ამ პრობლემის გადასაჭრელად, Stability AI სპეციფიკური კულტურული მოდელების შექმნაზე მუშაობს, რომლებიც კონკრეტული ქვეყნების უნიკალურ კულტურულ მონაცემებს დაეყრდნობა.
საბოლოო ჯამში, ტექნოლოგია ვერ შექმნის იდეალურ სამყაროს ადამიანური ნაკლოვანებების გარეშე.
„კულტურა ყოველთვის სავსე იქნება მიკერძოებებით და ჩვენ ვერასდროს მივაღწევთ უტოპიურ საზოგადოებას. ხელოვნური ინტელექტი უბრალოდ სარკეა, რომელიც გვეხმარება, უკეთ შევიცნოთ საკუთარი თავი“, – ენდრიუ კუდლესი.
