ბოლო პერიოდში ტექნოლოგიურ მილიარდერებს შორის, როგორებიც ილონ მასკი და ჯეფ ბეზოსი არიან, სულ უფრო პოპულარული ხდება პარადოქსული იდეა: ნაცვლად იმისა, რომ დედამიწაზე ადგილობრივი თემების წინააღმდეგობებს ებრძოლონ, უზარმაზარი მონაცემთა ცენტრები პირდაპირ კოსმოსში განათავსონ. მიუხედავად იმისა, რომ ექსპერტები ამ გეგმის ეკონომიკურ და ლოგისტიკურ აბსურდულობაზე ერთხმად თანხმდებიან, მთავარ საგანგაშო ფაქტორად მაინც ის კატასტროფული ეკოლოგიური ფასი რჩება, რომლის გადახდაც კაცობრიობას დედამიწის ორბიტის მსგავსი ინფრასტრუქტურით გადატვირთვის შემთხვევაში მოუწევს.
ამ ტექნოლოგიური უტოპიის შესაჩერებლად, ორგანიზაცია EarthJustice-მა კომუნიკაციების ფედერალურ კომისიას (FCC) 29-გვერდიანი, ფაქტებით გამყარებული იურიდიული პეტიციით მიმართა. დოკუმენტი, რომელიც 113 სამეცნიერო წყაროს ეყრდნობა და დე ფაქტო მიმოხილვით სტატიას წარმოადგენს, ითხოვს დაბალ ორბიტაზე მილიონობით სატელიტური მონაცემთა ცენტრის განთავსების ლიცენზიების გაცემის შეჩერებას და გარემოზე ზემოქმედების დეტალურ შეფასებას. პეტიციის ავტორები ხაზგასმით აღნიშნავენ, რომ კორპორაციების უარი, შეისწავლონ თავიანთი „ეპოქალური ტექნოლოგიის“ გავლენა გარემოსა და მეცნიერებაზე, არა მხოლოდ ეგოისტური დაგეგმარება, არამედ ფედერალური კანონმდებლობის პირდაპირი დარღვევაა.
მეცნიერების მთავარი შიში სტრატოსფეროს უპრეცედენტო დაბინძურებას უკავშირდება. მილიონობით მონაცემთა ცენტრის კოსმოსში გაშვება და ოპერირება კლიმატისა და ოზონის შრის გამოუსწორებელ დაზიანებას, ასევე ატმოსფეროში მძიმე ლითონებისა და ტოქსიკური აირების კრიტიკულ დაგროვებას გამოიწვევს. სიტუაციას კიდევ უფრო ამძიმებს სატელიტური კომპანიების მხრიდან გამჭვირვალობის სრული ნაკლებობა – მიუხედავად გრანდიოზული დაპირებებისა, დღემდე არცერთ კორპორაციას არ წარმოუდგენია რეალისტური გეგმა იმის შესახებ, თუ როგორ აპირებს განეიტრალდეს ის კუმულატიური ეკოლოგიური ზიანი, რომელიც მილიონობით სატელიტის გარდაუვალ შეჯახებას, დეზინტეგრაციასა და დედამიწაზე ჩამოვარდნას მოჰყვება.
წყარო: Futurism
