ადამიანის ხელი ურთულესი და მოქნილი მექანიზმია, რომლის სრულყოფილი კოპირება ათასწლეულების განმავლობაში ვერცერთმა მანქანამ ვერ შეძლო. თუმცა, ხელოვნური ინტელექტის სწრაფი განვითარების ფონზე, ჩინური კომპანიები ამ უკანასკნელი და ყველაზე რთული ბარიერის გადალახვას უახლოვდებიან. მათი მიზანია, შექმნან სრულყოფილად მოქნილი რობოტული მტევნები, რომლებიც ჰუმანოიდ რობოტებს უბრალო გასართობი მოწყობილობებიდან რეალურ, გამოსადეგ საყოფაცხოვრებო და ინდუსტრიულ პროდუქტებად აქცევს.
ჩინეთის მთავრობა „განსახიერებულ ხელოვნურ ინტელექტს“ პრიორიტეტულ მიმართულებად მიიჩნევს, რომელიც მომავალში ტრილიონიანი ბაზრის პოტენციალს ატარებს. ტექნოლოგები და პოლიტიკოსები რობოტიკას განიხილავენ, როგორც დაბერებადი და შემცირებადი სამუშაო ძალის პრობლემის გადაჭრის მთავარ გზას. დღესდღეობით ჩინეთში უკვე 1 მილიონზე მეტი რობოტიკის კომპანიაა რეგისტრირებული და მხოლოდ 2025 წელს ეს მაჩვენებელი წინა წელთან შედარებით 40%-ით გაიზარდა.
ფინანსური ნახტომიც შთამბეჭდავია – გასულ წელს მოქნილი რობოტული ხელების ინდუსტრიამ ჩინეთში 50 მილიარდ იუანს (დაახლოებით 7.4 მილიარდი დოლარი) მიაღწია, რაც თითქმის ოთხჯერ აღემატება 2024 წლის მონაცემებს. ამ წარმატებას მნიშვნელოვნად უწყობს ხელს ელექტრომობილების ინდუსტრიის განვითარების შედეგად შექმნილი იაფი და დახვეწილი მიწოდების ჯაჭვი, რაც რობოტების ნაწილების (მაგალითად, ბატარეებისა და მინიატიურული ძრავების) მასობრივ წარმოებას ამარტივებს. როგორც LinkerBot-ის დამფუძნებელი, ჟოუ იონგი აღნიშნავს, რობოტული ხელის შექმნა 100-ჯერ რთულია, ვიდრე თავად ჰუმანოიდის, რადგან მისი მოქნილობა 10-ჯერ აღემატება სხეულის სხვა ნაწილებს, თუმცა მოცულობა მათ მხოლოდ მეათედს შეადგენს.
მიუხედავად იმისა, რომ ილონ მასკის განცხადებით რობოტის შექმნის საინჟინრო სირთულის უდიდესი ნაწილი სწორედ ხელებზე მოდის, ჩინური კომპანიები ტექნიკურ ნაწილში დიდ უპირატესობას ფლობენ. განვითარებული მიწოდების ჯაჭვისა და იაფი წარმოების წყალობით, მცირე ზომის, მსუბუქი და მაქსიმალურად მოქნილი ფიზიკური კომპონენტების შექმნის პრობლემა დიდწილად მოგვარებულია.
ამჟამად მთავარ გამოწვევად პროგრამული უზრუნველყოფა რჩება. რობოტისთვის სივრცითი აღქმისა და მოტორული უნარების სწავლება ურთულესი ამოცანაა, რადგან ტექსტური მოდელებისგან განსხვავებით, 3D სივრცითი მონაცემების ბაზები ძალიან მწირია. ამ ბარიერის გადასალახად მეცნიერები ტელეოპერირებას (დისტანციურ მართვას) და ადამიანის მოძრაობების ჩასაწერად სპეციალურ ტანსაცმელსა და სენსორებს იყენებენ.
იმისათვის, რომ რობოტმა შეძლოს ისეთი მარტივი დავალების შესრულება, როგორიცაა პროდუქტების ჩანთაში ჩალაგება ან ტაფაზე კვერცხის ისე გატეხვა, რომ არ გაისრისოს, უზარმაზარი მოცულობის მონაცემებია საჭირო. ამის მისაღწევად კომპანია Wuji Technology იყენებს სპეციალურ, სენსორებით აღჭურვილ ხელთათმანს. როდესაც ადამიანი ამ ხელთათმანს ირგებს და ყოველდღიურ საქმეებს აკეთებს, მოწყობილობა აგროვებს კომპლექსურ მონაცემებს მოძრაობაზე, შეხებასა და წნევაზე. ეს ინფორმაცია შემდგომში რობოტების სივრცითი ინტელექტის მოდელების გასაწვრთნელად გამოიყენება.
სტარტაპების მიზანი მხოლოდ კომერციული ჰუმანოიდების შექმნით არ შემოიფარგლება. LinkerBot გეგმავს მასობრივი წარმოების, სრულფასოვანი პროთეზების გამოშვებას ამპუტირებული კიდურების მქონე ადამიანებისთვის, რომელთა ფასი ამჟამინდელი ათიათასობით დოლარიდან 1000 დოლარამდე შემცირდება. გრძელვადიან პერსპექტივაში კი, ტექნოლოგები ისეთ მომავალს პროგნოზირებენ, სადაც რობოტები სრულფასოვანი საოჯახო დამხმარეები გახდებიან და ადამიანებს რუტინული საქმეებისგან (საჭმლის მომზადება, ტანსაცმლის დაკეცვა, დალაგება) გაათავისუფლებენ. საბოლოო მიზანი არა ადამიანური შრომის უბრალოდ ჩანაცვლება, არამედ ადამიანებისთვის უკეთესი და კეთილდღეობით სავსე ცხოვრების უზრუნველყოფაა.
წყარო: The Guardian
