James Cameron-ის „ავატარის“ სამყაროს ბევრი გულშემატკივარი და ამავდროულად არაერთი კრიტიკოსიც ჰყავს. ხშირად ისმის პრეტენზიები, რომ ფილმების სიუჟეტი ბანალურია, პერსონაჟები ადვილად მავიწყდებათ, ქრონომეტრაჟი კი ზედმეტად გაწელილია (მაგალითად, ახლახან გამოსული მესამე ნაწილი, Avatar: Fire and Ash, 3 საათსა და 15 წუთს გრძელდება). მიუხედავად ამისა, ფრენჩაიზის ნამდვილი ფანებისთვის, რომლებსაც პანდორას მანათობელ და უცხო ტყეებში კიდევ უფრო მეტი დროის გატარება სურთ, ვიდეოთამაში იდეალურ გამოსავალს წარმოადგენს.
2023 წელს Ubisoft-ისა და Massive Entertainment-ის მიერ გამოშვებული თამაში Avatar: Frontiers of Pandora თავდაპირველად დიდი ხმაურის გარეშე გამოვიდა და შერეული შეფასებები მიიღო. თუმცა დროთა განმავლობაში მან ერთგული ფანბაზა შეიძინა. გამოსვლიდან ორი წლის განმავლობაში თამაშმა არაერთი მნიშვნელოვანი განახლება მიიღო, მათ შორის სიუჟეტური დამატებები (DLC) და უფასო რეჟიმი, რომელიც პირველი პირის ხედვას მესამე პირით ანაცვლებს, რათა მოთამაშეებმა საკუთარი 3-მეტრიანი Na’vi-ს დანახვა სრულად შეძლონ. აღსანიშნავია, რომ უახლესი დამატება, From the Ashes, ფრენჩაიზის მესამე ფილმის პრემიერის დღესვე გამოვიდა.
თამაში მომხმარებელს სრულიად განსხვავებულ გამოცდილებას სთავაზობს. ფილმებისგან განსხვავებით, სადაც კონკრეტული სიუჟეტი (ოჯახი, სიყვარული) ვითარდება, აქ მოთამაშე საკუთარი პერსონაჟით მოქმედებს. პროცესი ერთგვარ ეკო-სიმულატორს ჰგავს, სადაც მთავარი მიზანი კოლონიზატორი ადამიანების განადგურება და მათი დამაბინძურებელი ბანაკების მოშლაა, რათა პანდორას ბუნებამ კვლავ აყვავება შეძლოს. მოთამაშეებს შეუძლიათ, შეისვენონ ბრძოლისგან და უბრალოდ ისიამოვნონ პანდორას ფლორით, იხტუნონ მანათობელ მცენარეებზე და გამოიკვლიონ გარემო.
მიუხედავად იმისა, რომ თამაშს ხშირად უბრალოდ „გადაკეთებულ Far Cry-დ“ მოიხსენიებენ, მასში „ავატარის“ სამყაროს დეტალები უზუსტესადაა გადმოცემული. როგორც თამაშის ნარატივის კოორდინატორი, ჯენიფერ ბარტრამი განმარტავს, Lightstorm Entertainment-თან თანამშრომლობით, მათ ყველაფერს მკაცრი მეცნიერული და ტექნოლოგიური საფუძველი მოუძებნეს. მათი მიზანი იყო, შეექმნათ არა უბრალოდ სამეცნიერო ფანტასტიკა, არამედ „სამეცნიერო ფაქტი“, სადაც ნათელი იქნებოდა, თუ როგორ ფუნქციონირებს ეს ეკოსისტემა.
მართალია, ფილმის მსგავსად, თამაშის სიუჟეტიც არ გამოირჩევა სირთულით და პერსონაჟებიც მალე გავიწყდებათ, მაგრამ „ავატარი“ ყოველთვის უფრო მეტად იყო ორიენტირებული ვიზუალურ სამყაროზე, ვიდრე უშუალოდ ისტორიაზე. პანდორას დამოუკიდებლად გამოკვლევა და საკუთარი ტემპით მოქმედება სწორედ ისაა, რაც თამაშს ფილმზე უპირატესს ხდის.
„ავატარის“ ერთ-ერთი უდიდესი ფანკლუბის, Kelutral-ის (რომელიც 12,000-ზე მეტ წევრს აერთიანებს) დირექტორის, სეთ რაიტის თქმით, ეს ფრენჩაიზი იდეალურად ერგება ინტერაქტიულ ფორმატს. პანდორას დეტალური და შთამბეჭდავი სამყაროს ვიდეოთამაშში გადატანა საუკეთესოდ იყენებს ფრენჩაიზის ძლიერ მხარეებს. ის ასევე აფასებს ჯეიმს ქემერონის პოზიციას, რომელიც ხელოვნური ინტელექტის ნაცვლად, ტექნიკური ხელოვნების შესაქმნელად ისევ ადამიანების შრომას ანიჭებს უპირატესობას.
საბოლოო ჯამში, მიუხედავად იმისა, თუ როგორი გამოვა ახალი ფილმები, Frontiers of Pandora რჩება იმ უსაფრთხო და ლამაზ სივრცედ, სადაც ფანებს ნებისმიერ დროს შეუძლიათ დაბრუნება და პანდორას სამყაროთი ტკბობა.
წყარო: The Wired
